hoi mensen,
het thema dat ik nu heb lijkt misschien eenvoudig maar is het denk ik niet
ik wil dat men een gedicht schrijft over rampen en natuur, maar meer over het steeds gezwets inplaats van de echte hulpverlening, maar mag ook de positieve kanten uiteraard.
dus het gedicht gaat over (natuur)rampen en over de hulp verlening
het kan indeze dan 2 kanten op
het idee is gekomen doordat, als ik het nieuws kijk dat er vaak meer geroepen wordt we hebben zoveel miljoen voor dat land maar dat de hulp vaak toch uitblijft
of beter de echte grote hulp, er zijn altijd instanties die terplekken gaan maar waar blijft het geld, we zien en/of horen daar niets meer over.
heb al ervaren dat vaak een deel gewoon in het niets verdddddwijnt of aan verkeerde dingen uitgegeven wordt
de tsunami paar jaar geleden bijv. zoveel miljoen, veel vrijwilligers die wilden helpen mochten niet van het rode kruis nota bene, ong. jaar later was er een andere ramp en het geld van die fonds ging ineens naar de ander, terwijl zij het ook nog altijd nodig hadden en ik denk zelfs nog hebben
dus vandaar deze thema
ok succes
