Dit kleine eenvoudige gedichtje geeft voor mij heel goed weer hoe eenvoudig het léven kan zijn. Alleen vergeten we dit al te vaak in ons drukke bestaan.
O, ik weet het niet,
maar besta, wees mooi.
Zeg: kijk, een vogel
en leer me de vogel zien.
Zeg : het leven is een brood
om in te bijten en de appels zien rood
van plezier, en nog, en nog, zeg iets.
Leer me huilen, en als ik huil
leer me zeggen : het is niets.
Uit : Onbegonnen werk, gedichten 1964-1982
Gelogd
Dichter zijn is temmen van de woorden om meester te blijven van de taal
De Administrator heeft publieke schrijf toegang geblokkeerd.
ik ken niet veel van zijn werk,
zal zijn bundel eens moeten gaan lezen
wat ik wel minder vind in het gedicht dat je hier hebt gezet, is die overdreven interpunctie.
maar dat is ook wel weer een kwestie van smaak
Gelogd
De Administrator heeft publieke schrijf toegang geblokkeerd.
